7 fascynujących fałszerstw historycznych, Pomijane Wiadomości

Badamy i przedstawiamy wam siedem fascynujących fałszerstw historycznych. W historii nie raz odkrycia, które w pierwszej chwili wydawały się znaczącymi, później okazywały się zwykłym oszustwem. Od mosiężnej Tablicy Drake’a, żartu, który wymknął się spod kontroli i wylądował w szkolnych podręcznikach, po odnalezione skamieliny Archaeoraptora reklamowanego jako brakujący łącznik ewolucyjny pomiędzy dinozaurami i ptakami.

7Tablica Drake’a

Uważana za wielkie odkrycie archeologiczne, tablica Drake’a była płytą z mosiądzu z wygrawerowanym tekstem. Znaleziona została w 1936 roku w Północnej Kalifornii, gdzie, jak sądzono, została pozostawiona w 1579 roku przez odkrywcę Francisa Drake’a i jego załogę. Artefakt i informacje o nim trafiły do szkolnych podręczników.

Jednak w roku 1977 naukowcy przeprowadzili badania naukowe i zawyrokowali, że znalezisko jest fałszywe i zostało wyprodukowane w dzisiejszych czasach. Aż do 2003 roku nie było jasne, kto stał za oszustwem. Wówczas to historycy ogłosili, że płyta została stworzona jako żart przez znajomych Herberta Boltona, profesora historii na University of California w Berkeley, i dyrektora biblioteki szkolnej. Zanim żartownisie ujawnili prawdę, Bolton, który od dawna interesował się historią Drake’a, uznał tablicę za autentyczną i kupił ją od biblioteki.

6Archaeoraptor

Kolejnym na naszej liście fałszerstw jest odnalezienie skamielin dinozaura. W 1999 roku magazyn National Geographic reklamował odkrycie pierzastych dinozaurów nazwanych Archaeoraptor liaoningensis, stwierdzając: „Z ramionami przypominającymi prymitywne ptaki i ogonem dinozaura, stwór znaleziony został w prowincji Liaoning w Chinach i jest prawdziwym brakującym ogniwem złożonego łańcucha, który łączy dinozaury z ptakami„.

Kilka miesięcy później okazało się jednak, że słynny Archaeoraptor był fałszywy. Został wykonany z kawałków niepowiązanych ze sobą skamielin. Dochodzenie ujawniło, że skamieliny użyte w oszustwie zostały znalezione w 1997 roku przez chińskiego rolnika amatorsko poszukującego skamielin. Posklejał fragmenty, a następnie sprzedał je chińskiemu kupcowi, który z kolei w 1999 roku sprzedał je do dyrektora Muzeum Dinozaurów w Stanach Zjednoczonych za 80.000 dolarów. National Geographic zwietrzył pozornie doniosłe odkrycie i opublikował jego historię.

5Tiara Sajtafernesa

Na liście wielkich fałszerstw nie może zabraknąć wpadki słynnego paryskiego muzeum. W 1896 roku Luwr zapłacił rosyjskim handlarzom 50.000 dolarów za tiarę ze złota, która została z miejsca okrzyknięta arcydziełem okresu hellenistycznego. Wierzono, że był to prezent od starożytnej greckiej kolonii Olbia dla króla Sajtafernesa. Naukowcy szybko zaczęli kwestionować autentyczność nakrycia głowy, na którym opisane zostały sceny z „Iliady”. Muzeum zaprzeczało zarzutom, jakoby jego nabytek był sfałszowany.

W końcu jednak urzędnicy Luwru odkryli, że tiarę wyprodukował współczesny złotnik z Odessy na Ukrainie, Izrael Rouchomovsky. Rouchomovsky twierdził, że był nieświadomy planów związanych z efektem jego pracy. Uniknął kary za fałszerstwo, gdyż nie był sprzedawcą, a tylko rzemieślnikiem, działającym na zlecenie oszustów. Za swoje mistrzostwo został nawet nagrodzony złotym medalem Paryskiego Salonu Sztuk Zdobniczych. Po pewnym czasie przeprowadził się z rodziną do Paryża i na zawsze pozostał w stolicy Francji.

4Gigant z Cardiff

W 1869 roku robotnicy kopiący studnię na farmie w Cardiff odkryli coś, co wydawało się starożytną skamieliną ciała 3-metrowej wysokości człowieka. Odkrycie szybko wywołało sensację, a niektórzy eksperci naukowi dali się nabrać na tę niewiarygodną historię. W rzeczywistości gigant był pomysłem George’a Hulla z Binghamton w stanie Nowy York, producenta cygar i ateisty.

George Hull podczas jednej z podróży w interesach został uwikłany w debatę z ministrem o fragmencie z Księgi Rodzaju: „A w owych czasach byli na ziemi giganci„. Hull postanowił stworzyć  giganta jako sposób na wyśmianie ministra i podobnych mu ludzi, którzy interpretują Biblię dosłownie. Po pewnym czasie zorientował się, że można też na tym zarobić.

W 1868 roku, w Chicago, zatrudnił rzeźbiarzy, aby wyprodukowali postać człowieka z masywnej płyty gipsowej. Gotowy produkt został wysłany do gospodarstwa w Cardiff, do farmera, którego Hull dobrze znał. W następnym roku Hull skierował robotników do kopania studni w miejscu, w którym gigant został pochowany. Po tym, jak figura została odkryta, rozpoczął się napływ tłumów, które chciały go zobaczyć. Właściciel działki pobierał opłatę za wstęp. Niektórzy naukowcy spekulowali, że znalezisko było skamieniałością starożytnego człowieka, podczas gdy inni proponowali teorię, że jest to wielowiekowa rzeźba wykonana przez księży jezuitów.

Wkrótce jednak ceniony paleontolog Othniel Charles Marsh określił olbrzyma, jako twór „bardzo niedawnego pochodzenia„. W 1870 roku mistyfikacja wyszła na jaw, kiedy rzeźbiarze postanowili ujawnić swój udział w oszustwie.

3Czaszka z Calaveras

Następne na liście fałszerstw jest odkrycie tajemniczej czaszki w miejscu, w którym jej nie powinno być. W 1866 roku górnicy w Calaveras County w Kalifornii, odkryli ludzką czaszkę znajdującą się na głębokości ponad 30 metrów, pod złożami wulkanicznymi. Czaszka stała się sławna za sprawą profesora Harvardu, geologa Josiaha Whitney’a, który ogłosił, że to dowód na obecność ludzi w Ameryce Północnej w epoce pliocenu, około 5 do 2 milionów lat temu.

Szybko jednak zaczęły krążyć plotki w Calaveras County, że lokalni mężczyźni zakopali czaszkę jako żart. W 1901 roku archeolog Frederick Ward Putnam stwierdził, że czaszka należała do Indianina i została skradziona z jakiegoś grobowca. Opublikowane w 1986 i 1992 roku wyniki datowania radiowęglowego potwierdziły, iż materiał kostny nie ma więcej niż 1000 lat.

2Etruscy wojownicy

W latach 1915 i 1921 Metropolitan Museum w Nowym Jorku nabyło rzeźby etruskich wojowników z terakoty. Uważano, że zostały stworzone w 5 wieku p.n.e. Rzeźby, rzekomo niedawno odkryte we Włoszech, umieszczono na wystawie w 1933 roku, kiedy to otwarto galerię sztuki etruskiej. Chociaż autentyczność wojowników została zakwestionowana przez niektórych ekspertów, to szereg innych uznał figury za prawdziwe.

Ostatecznie w 1960 roku nowo opracowane metody badań naukowych wykazały, że figury wojowników, za których zapłacono ogromne sumy, były współczesnego pochodzenia. Władze dowiedziały się, że grupa włoskich mężczyzn wytworzyła fałszerstwa dużo wcześniej, częściowo opierając się na fotografiach malutkich posągów etruskich wojowników wystawionych w innych muzeach.

1Historia wanny

Ostatnim z wielkich fałszerstw jest historia wanny, która niepostrzeżenie i rozprzestrzeniła się po USA. W 1917 roku nowojorska gazeta Evening Mail opublikowała artykuł cenionego dziennikarza H.L. Menckena zatytułowany „Zaniedbana rocznica„, w którym pisał, że Amerykanie przegapili niedawną 75. rocznicę wynalezienia nowoczesnej wanny. W artykule podał szereg rzekomych faktów o wannie, stwierdzając, że została wynaleziona w Cincinnati, a Millard Fillmore był pierwszym prezydentem, który umieścił wannę w Białym Domu. Mencken poinformował nawet, że branie kąpieli było kiedyś zakazane w niektórych częściach USA, ponieważ lekarze uznawali ją za niebezpieczną dla zdrowia.

W rzeczywistości, historia o wannie była żartem, którego celem miało być podkreślenie naiwności amerykańskiego społeczeństwa. Jednak w następnych latach, artykuł został przedrukowany w wielu gazetach i jego sfabrykowane fakty zaczęły pojawiać się w literaturze. Nawet po tym, jak Mencken przyznał się w innym artykule do oszustwa, wiele osób w dalszym ciągu uważało, że historia o wannie była prawdą.


Jeżeli chcesz być na bieżąco, polub fanpage Pomijane Wiadomości na Facebooku.

UDOSTĘPNIJ

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here