Detroit ma ponad 10 tysięcy opuszczonych domów. Powszechne porzucanie domów i kamienic, a także częste podpalenia pustostanów doprowadziły miasto do podjęcia decyzji o zakupie całych kwartałów i zrównania ich z ziemią. Niegdyś wspaniale prosperująca metropolia i centrum przemysłu samochodowego, dzisiaj, podupadłe miasto, z którego ucieka kto może.

Pierwszy szpital dla czarnoskórych

Kiedyś: Zdjęcie z 1922 roku Burton Historical Collection, Detroit Public Library. 
Obecnie: Zdjęcie z lipca 2012 roku © detroiturbex.com

 

Detroit było, i nadal jest, jednym z najbardziej podzielonych rasowo miast Ameryki. Choć czarni żyli w Detroit niemal od jego powstania ponad 300 lat temu, to dopiero od czasu I Wojny Światowej duża liczba czarnych imigrantów z południa zaczęła przybywać do miasta wraz z białymi, którzy szukali pracy w rozwijającym się przemyśle. Stosunkowo dobrze zintegrowane miasto stało się linią frontu pomiędzy rasami. Nowi biali mieszkańcy posiadali wiele uprzedzeń i z czasem zaczęli dyktować politykę społeczną w Detroit. Powstały odrębne dzielnice, szkoły, hotele i usługi publiczne dla czarnych i białych mieszkańców Detroit.

Powyżej na zdjęciu widoczni są lekarze i studenci medycyny Szpitala Dunbar. Powstały z przebudowanego domu szpital, był pierwszym dla czarnych mieszkańców. W czasach, kiedy można było odmówić czarnoskórym opieki zdrowotnej ze względu na ich rasę, szpitale dla mniejszości wypełniały krytyczną potrzebę. Szpital Dunbar w 1928 roku został przeniesiony do większego budynku, a ten widoczny na zdjęciu ponownie pełnił funkcję domu mieszkalnego, aby w końcu stać się muzeum.

Protesty przeciwko budowie osiedla dla czarnoskórych

Kiedyś: Zdjęcie z 1942 roku Walter P. Reuther Library. 
Obecnie: Zdjęcie z września 2013 roku © detroiturbex.com

Pierwsze duże fale czarnych imigrantów zaczęły napływać do Detroit podczas I i II Wojny Światowej. Wzrost wojennej produkcji oznaczał wysokie zapotrzebowanie na pracowników. Czarnoskórych zachęcały obietnice wyższych zarobków i lepszego standardu życia. Ich przybycie zbiegło się w czasie z już istniejącym poważnym niedoborem mieszkań.

W celu złagodzenia niedoboru mieszkaniowego, finansowane ze środków federalnych projekty mieszkaniowe powstawały w całym mieście. Początkowo podlegały one zasadom rasowej segregacji. Decyzja o wybudowanym osiedlu Sojourner Truth w pobliżu dzielnicy białych w 1941 roku doprowadziła do protestów okolicznych mieszkańców, którzy chcieli zapobiec wprowadzeniu się czarnoskórych. Doprowadziło to do jednego z pierwszych wielkich konfliktów rasowych.

W dniu 27 lutego 1942 roku, setki białych zebrały się przy Nevada Street w pobliżu osiedla Sojourner Truth. Protestowano i zastraszano rodziny czarnoskórych mieszkańców.

Dzisiaj Sojourner Truth jest częścią spokojnego sąsiedztwa. Projekt odbudowy został przeprowadzony w 1970 roku. Zachowano oryginalne budynki, ale całkowicie odnowiono je z zewnątrz i wewnątrz.

Zamieszki na tle rasowym na osiedlu Sojourner Truth

Kiedyś: Zdjęcie z 1942 roku Walter P. Reuther Library. 
Obecnie: Zdjęcie z września 2013 roku © detroiturbex.com

Walki wybuchły w momencie, gdy biali mieszkańcy próbowali powstrzymać czarnych przed wprowadzeniem się do domów na Sojourner Truth. Choć nikt nie zginął, to 40 osób zostało rannych, a ponad 200 aresztowano (głównie czarnoskórych). Przeprowadzka została wstrzymana, a funkcjonariusze w tym czasie próbowali wypracować rozwiązanie trudnej sytuacji.

Walki pomiędzy czarną i białą młodzieżą na Belle Isle

Obecnie: Zdjęcie z września 2013 roku © detroiturbex.com

Zaledwie rok po zamieszkach w Sojourner Truth, napięcia rasowe doprowadziły do wybuchu jednych z najgorszych niepokojów społecznych w amerykańskiej historii owego czasu. W dniu 20 czerwca 1943 roku, walki pomiędzy czarną i białą młodzieżą na Belle Isle przeniosły się na okoliczne osiedla. Bitwy uliczne i grabieże rozlały się po mieście.

Na zdjęciach widoczna jest Woodward Avenue, która biegnie przez sam środek Detroit. Uchwycone sceny chaosu miały miejsce w dniach 21 i 22 czerwca 1943 roku. Obie strony rozruchów przewracały i podpalały samochody na ulicach. Zanim zamieszki zostały stłumione przez wojsko, 34 osoby straciły życie, a setki zostały ranne.

Enklawa dla bogatych elit Detroit zamieniła się w slumsy

Kiedyś: Zdjęcie z 1943 roku Kevin Mueller, via John Kossik
Obecnie: Zdjęcie ze stycznia 2014 roku © detroiturbex.com. 
Zdjęcie przedstawia płonący samochód Murzyna, podpalony przez białych awanturników, w czasie, gdy policja używa granatów gazowych, aby rozproszyć tłum.”

Niegdysiejsza enklawa bogatych elit Detroit, okolica Brush Park i jej wiktoriańskie rezydencje, od 1930 roku stała się dzielnicą slumsów. Po prawej stronie, za zdjęciu, widać budynek 63 Alfred Street, znany również jako Ransom Gillis House. To jeden z ostatnich domów na Alfred Street, który od czasów końca II Wojny Światowej stał opuszczony. Obecnie ów budynek został tymczasowo zamknięty, poddany rewitalizacji przez miasto i wystawiony na sprzedaż. 

Skutki zamieszek były katastrofalne

Obecnie: Zdjęcie z września 2013 roku © detroiturbex.com

Długofalowe skutki zamieszek były katastrofalne. Wiele dzielnic wokół nigdy nie odzyskało swojego blasku, a część budynków po latach się rozpadła.

Opuszczona fabryka Aerocar

Kiedyś: Hudson Motor Car Company, 1909/1910. National Automotive History Collection.
Obecnie: Zdjęcie z września 2013 roku © detroiturbex.com

We wczesnych latach przemysłu samochodowego setki producentów otwierało i zamykało swoje biznesy. Przedsiębiorcy tworzyli małe fabryki i starali się zdobyć przyczółek na zatłoczonym rynku. Większość nazwisk, takich jak Brush, Krit i Miller istniało na rynku zaledwie kilka lat zanim zamknęli swoje firmy lub połączyli siły z innymi. Aerocar była jedną z takich firm. Produkująca samochody fabryka funkcjonowała od 1906 do 1908 roku, a budynek został następnie sprzedany do Hudson Motor Car Company, która używała go od 1909 roku aż do przeniesienia się do znacznie większej fabryki w 1912 roku.

Zapomniany producent samochodów Packard

Kiedyś: Bridge over East Grand Boulevard, 1939. Detroit Public Library
Obecnie: Zdjęcie z października 2013 roku © detroiturbex.com

Choć nazwa Packard jest obecnie zapomniana, to była to jedna z najbardziej znaczących marek samochodowych powstałych w Detroit. Od 1903 do 1954 roku, Packard w swojej fabryce w East Grand Boulevard produkował samochody luksusowe i ze średniej półki. Nieudane połączenie ze Studebaker, inną walczącą o przetrwanie firmą, doprowadził do końca tej marki w 1958 roku.

Linia montażowa w fabryce Packard

Kiedyś: 1941 lub 1942 rok. Prywatna kolekcja
Obecnie: Zdjęcie z września 2013 roku © detroiturbex.com

Częściowo ukończone auto toczyło się wzdłuż linii montażowej na most nad Wielkim Bulwarem w 1941 lub 1942 roku. W ostatnich latach kultowy most stał się niestabilny, a “zbieracze metalu” wyrwali belki nośne i rozebrali częściowo dach.

Zakłady Packard

Kiedyś: Fabryka Packard. Prywatna kolekcja
Obecnie: Zdjęcie z sierpnia 2013 roku © detroiturbex.com

Widok na fabrykę od strony południowej z 1911 roku. Zakłady Packard w owym czasie bardzo szybko rosły. Do istniejących budynków dodawano kolejne piętra. Wielopiętrowe budynki stały się z czasem przestarzałe. Wraz z pojawieniem się linii montażowej, najbardziej pożądane były budynki małe i płaskie.


Jeżeli chcesz być na bieżąco, polub fanpage Pomijane Wiadomości na Facebooku.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here