Jak podróż kosmiczna wyniszcza organizm, Pomijane Wiadomości, pomijane.pl

W jaki sposób podróż kosmiczna wpływa na ludzki organizm? Dzisiaj już wiemy, że przebywanie w kosmosie może siać spustoszenie w organizmie. Cena jaką należy zapłacić za chwilowe opuszczenie naszej planety, wynika z tego, że nasza fizjologia musi cały czas walczyć z mikrograwitacją, a to nie jest przyjemne. Na szczęście większość zmian, jakie zachodzą w ciele astronauty, jest tymczasowych i, w ciągu kilku tygodni od powrotu na Ziemię, łatwo odwracalnych.

Problemem jest jednak to, że podróże kosmiczne z czasem staną się dostępne dla coraz większej liczby ludności, a my jako gatunek będziemy chcieli podróżować do miejsc poza naszą orbitą. Oznacza to, że ludzie będą spędzać w przestrzeni kosmicznej coraz więcej czasu. Zmiany, jakie zajdą w ciele podróżujących nie będą już tak łatwo odwracalne, jak w przypadku krótkich wypraw na stację kosmiczną znajdującą się na orbicie Ziemi. Musimy znaleźć nowe sposoby, aby ograniczyć negatywne skutki przebywania w stanie mikrograwitacji.

Z jakimi negatywnymi efektami musimy się zmierzyć? Oto najgroźniejsze z nich.

1Osteoporoza

Nawet w czasie gdy przebywamy tutaj na Ziemi, nasze kości są powoli rozbijane przez komórki zwane osteoklastami, a inna klasa komórek nazywana osteoblastami, pracuje nad ich ciągłą odbudową i regeneracją. W przestrzeni jednak gęstość naszych kości szybko spada. Osteoblasty nie spędzają już tyle czasu na odbudowie kości — prawdopodobnie dlatego, że mikrograwitacja wywiera mniejszy nacisk na organizm. Niewiele jest okazji do tego, aby wywierać presję na nasze komórki, bo w przestrzeni kosmicznej nie czekają na nas żadne wielkie aktywności fizyczne (przynajmniej w porównaniu do życia tu na Ziemi).

W ciągu jednego miesiąca organizm astronauty może stracić nawet jeden procent swojej masy kostnej. W przestrzeni kosmicznej to nic nie znaczy i wcale tego się nie odczuwa, ale kiedy astronauta trafi z powrotem na ziemię lub wyląduje na innej planecie ze stosunkowo podobną siłą grawitacji, nagle okaże się, że jego kości są bardziej podatne na złamania.

2Atropia mięśni

Przebywanie w warunkach mikrograwitacji oznacza także, że nasze mięśnie nie będą wykorzystywane tak samo jak kiedyś — zwłaszcza plecy i nogi. Masa mięśniowa i siła zaczynają bardzo szybko maleć. Bardzo często można zaobserwować jak astronauci zaraz po powrocie z długiej misji są przenoszeni na noszach. To nie dlatego, że ucierpieli podczas lądowania. Po prostu ich mięśnie nie mają wystarczająco dużo siły, aby utrzymać ich na nogach. Należy znaleźć sposób, aby organizm zachowywał swoją pełną wydolność i siłę mięśni. Ćwiczenia fizyczne opóźniają wprawdzie zmiany, ale w chwili obecnej nie znamy sposobu na zrównoważenie negatywnego wpływu przebywania w przestrzeni kosmicznej. Postępująca atrofia jest częścią podróży w kosmos.

3Problemy ze wzrokiem

Twoje gałki oczne mogą dosłownie się spłaszczyć, co skutkuje upośledzeniem wzroku. Gatunek ludzki już wynalazł specjalne okulary, które pozwalają zachować wzrok i wyraźne widzenie, ale nadal nie potrafimy poradzić sobie z niepokojącą tendencją spłaszczania gałek ocznych. Te zaś zmieniają swój kształt coraz bardziej w miarę upływu czasu.

4Zmiana kształtu serca

Nawet serce traci swoją masę w przestrzeni kosmicznej. Z czasem może ono stać się także bardziej kuliste niż wcześniej. Mikrograwitacja może zmniejszyć ilość krwi w organizmie, co oznacza, że mniej krwi będzie pompowane przez serce, a to z kolei sprawi, że bardzo ważny narząd zacznie mięknąć i się zaokrąglać. Serce zmieni swój kształt, ale także będzie pompowało krew z obniżonym ciśnieniem, co może prowadzić do zawrotów głowy i senności. Jest to szczególnie niepokojące dla każdego, kto ma problemy zdrowotne, np. nadciśnienie tętnicze.

NASA gromadzi dane podczas długich misji

Kwestie te są problematyczne, ale NASA i reszta naukowców na całym świecie już nad nimi pracuje. To w tym celu astronauta Scott Kelly i kosmonauta Michaił Kornienko zostali na rok wysłani na Międzynarodową Stację kosmiczną w tak zwaną „roczną misję” – aby lepiej zrozumieć skutki długoterminowego przebywania w przestrzeni kosmicznej. Udział Kelly był szczególnie ważny, ponieważ posiada on brata bliźniaka, astronautę Marka Kelly. Dzięki temu NASA może dokonywać analizy porównawczej, a także badać czynniki genetyczne.NASA chce przeprowadzić co najmniej pięć kolejnych „rocznych misji” w przestrzeni, aby zebrać wystarczającą ilość danych.

Podsumowując, możemy mieć duże nadzieje, że wkrótce będziemy wiedzieć, jak utrzymać astronautów zdrowych i bezpiecznych podczas długich podróży na pokładzie statku kosmicznego.


Jeżeli chcesz być na bieżąco, polub fanpage Pomijane Wiadomości na Facebooku.

UDOSTĘPNIJ

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here