Katastrofa Hindenburga: 9 mało znanych faktów

Katastrofa Hindenburga, olbrzymiego sterowca, do dzisiaj wzbudza wielkie emocje. W dniu 6 maja 1937 roku niemiecki sterowiec Hindenburg podczas próby lądowania w Lakehurst, New Jersey, stanął w płomieniach. W nieco ponad 30 sekund największy obiekt, który kiedykolwiek wzniósł się w powietrze spłonął, a era komercyjnych podróży sterowcami dobiegła końca. Przedstawiamy Wam przegląd dziewięciu zaskakujących faktów o olbrzymim Zeppelinie i jego ostatnich minutach w ogniu.

9Większość osób przeżyła wypadek

Większość ofiar nie zginęło w płomieniach, ale zostało przygniecione przez innych, skaczących ze statku pasażerów. Katastrofę przeżył między innymi kapitan sterowca, Max Pruss. Z ciężkimi oparzeniami trafił do szpitala.

Każdy, kto widział film z tragicznego wydarzenia, może być zaskoczony, że z 97 pasażerów i członków załogi na pokładzie, aż 62 przeżyło wypadek. Wśród 36 ofiar było 13 pasażerów, 22 członków załogi i jeden pracownik na ziemi. Wiele osób wyskoczyło z okien Zeppelina i uciekło przed spadającą płonącą konstrukcją.

8Katastrofa Hindenburga nie była najkrwawszym wypadkiem sterowca w historii

USS Akron miał długość 239 metrów, był o 6 metrów krótszy od niemieckiego LZ 129 Hindenburg, wraz ze swym siostrzanym sterowcem, USS Macon (ZRS-5), był jednym z największych obiektów latających na świecie w tamtym czasie i największym sterowcem napełnionym helem (Hindenburg wypełniony był wodorem).

Kultowy materiał filmowy i emocjonalne relacje naocznych świadków z reporterem radia Herbertem Morrisonem na czele, który wypowiedział słynne słowa: „Och, ludzkości!”, katastrofa Hindenburga jest najbardziej znanym wypadkiem sterowca w historii. Jednak najbardziej śmiertelnym wydarzeniem, jakie kiedykolwiek miało miejsce, był wypadek sterowca USS Akron należącego do marynarki USA. Rozbił się on u wybrzeży New Jersey podczas ciężkiej burzy w dniu 4 kwietnia 1933 roku. Zginęło siedemdziesięciu trzech mężczyzn. Przeżyły jedynie 3 osoby.

7Katastrofa Hindenburga nie była transmitowana w radiu na żywo

Morrison po wypadku kontynuował swoją pracę, raportował obszernie o wysiłkach ratowania rozbitków i rozmawiał z kilkoma ocalałymi. Błędnie sądził, że na pokładzie lotu było 106 osób, podczas gdy w rzeczywistości było ich 97.

Reporter radiowy Herbert, Morrison znalazł, się w miejscu lądowania, aby nagrać na zlecenie radia z Chicago przybycie Hindenburga do USA. Wbrew powszechnej opinii, nie nadawał swego materiału na żywo. Jego emocjonalna relacja została wyemitowana w Chicago dopiero późno w nocy. Następnego dnia jego głos był słyszany w całym kraju. Nagranie z czasem zostało zsynchronizowane z filmami nagranymi przez innych świadków wydarzenia i w takiej formie, możemy je najczęściej spotkać.

6Prawo USA skazało twórców Hindenburga na zastosowanie wodoru, który jest bardzo łatwopalny

Hindenburg był przystosowany konstrukcyjnie, aby go wypełnić helem, ale z powodu embargo narzuconego przez Stany Zjednoczone (wówczas jedynego producenta helu na świecie) sterowiec został przerobiony na zastosowanie wodoru. Nie stanowiło to większego problemu, ponieważ Niemcy miały doświadczenie z użyciem tego gazu.

Po katastrofie wypełnionego wodorem sterowca USS Akron, twórca Hindenburga Hugo Eckener starał się używać helu, gazu mniej łatwopalnego. Jednak w Stanach Zjednoczonych, które były monopolistą w produkcji helu, obawiano się, że inne kraje mogą korzystać z gazu do celów wojskowych i zakazano jego eksportu. Po katastrofie Hindenburga amerykańska opinia publiczna wymusiła eksport helu do Niemiec w celu budowy następnego wielkiego Zeppelin LZ 130. Po pewnym czasie ustawa została zmieniona tak, aby umożliwić eksport helu na cele pozamilitarne, ale po aneksji Austrii przez Niemcy w 1938 roku, USA ostatecznie odmówiło podpisania umowy.

5Hindenburg miał salon dla palaczy

Pomimo tego, że sterowiec był konstrukcją wypełnioną 7 milionami stóp sześciennych wysoce łatwopalnego wodoru, Hindenburg posiadał pomieszczenie wydzielone jako palarnia. Pasażerowie nie mogli wnosić na pokład zapałek i zapalniczek, ale mogli na pokładzie kupić papierosy i kubańskie cygara. Salon dla palących był pod ciśnieniem, co zapobiegało ewentualnemu przedostawaniu się wodoru. Steward zamykał za pasażerami podwójne drzwi. Wewnątrz znajdowała się elektryczna zapalniczka. W reszcie pomieszczeń Hindenburga obowiązywał absolutny zakaz palenia.

4Specjalnie z myślą o Hindenburgu zaprojektowano ultralekki fortepian

Pierwszy fortepian, który kiedykolwiek znalazł się na pokładzie lotu pasażerskiego został stworzony przez firmę Julius Bluthner Pianofortefabrik. Lekki stop aluminium ważył jedynie 162 kg.

Właściciele Hindenburga poszukując wyposażenia dla luksusowego liniowca, zamówili w firmie Julius Bluthner specjalny ultralekki fortepian. Jego budowa musiała spełniać rygorystyczne normy wagowe. Fortepian, który został wykonany w większości ze stopu aluminium i pokryty został świńską skórą, ważył około 162 kilogramy. Był on używany wyłącznie w pierwszym sezonie latającego Hindenburga, więc nie znajdował się na pokładzie podczas feralnego rejsu.

3Pierwszy lot Hindenburga miał cele propagandowe dla III Rzeszy

Hindenburg swój próbny lot odbył w dniach 26–29 marca 1936 roku, przelatując nad ważniejszymi miastami Niemiec, w tym nad Wrocławiem. Przez cały 1936 rok Hindenburg przeleciał 191 583 mile, przewożąc 2798 pasażerów oraz 160 ton ładunku i poczty.

Pomimo tego, że Hindenburg był zaprojektowany jeszcze zanim Hitler doszedł do władzy, członkowie reżimu nazistowskiego postrzegali go jako symbol niemieckiej potęgi. Nazistowski minister propagandy Joseph Goebbels zarządził, aby pierwszy publiczny lot Hindenburga odbył się w marcu 1936 roku i był częścią tournée po Niemczech, które miało propagować poparcie w referendum dla ratyfikacji ponownego zajęcia Nadrenii. Przez cztery dni sterowce odgrywały patriotyczne melodie i publikowały wystąpienia oficjeli III Rzeszy przez specjalnie zamontowane głośniki. Na niemieckie miasta zrzucane były ulotki propagandowe i flagi ze swastyką. W referendum 98,8 procent Niemców opowiedziało się za militaryzacją Nadrenii. Później w 1936 roku Hindenburg promował Olimpiadę, ciągnąc za sobą dużą flagę olimpijską. Jego pojawienie się było jedną z głównych atrakcji podczas otwarcia igrzysk letnich w Berlinie. Sterowiec na części ogonowej miał wymalowane swastyki. Był symbolem władzy nazistowskiej i potęgi niemieckiego przemysłu.

2Hindenburg dostarczył setki listów do swoich adresatów

Sterowce były pionierami w dziedzinie powietrznej poczty. Podczas swojego ostatniego rejsu Hindenburg transportował około 17.000 sztuk korespondencji. O dziwo, 176 sztuk przechowywanych w pojemniku ochronnym przetrwało katastrofę i zostały dostarczone w cztery dni po katastrofie. Zwęglone, ale nadal czytelne, należą do najcenniejszych eksponatów filatelistycznych na świecie.

1Goebbels chciał nazwać Hindenburga imieniem Adolfa Hitlera

Twórca sterowca Eckener, nie był wielkim fanem Trzeciej Rzeszy i nazwał sterowiec imieniem prezydenta Niemiec Paula von Hindenburga. Tym samym nie przychylił się prośbie Goebbelsa, aby nazwać go imieniem Adolfa Hitlera. Führer, nigdy nie był zwolennikiem sterowców i ostatecznie był bardzo zadowolony, że sterowiec, który zamienił się w wielką kulę ognia nie nosił jego imienia.


Jeżeli chcesz być na bieżąco, polub fanpage Pomijane Wiadomości na Facebooku.

UDOSTĘPNIJ

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here