Liczenie ofiar Fidela Castro, Pomijane Wiadomości, pomijane.pl

Po śmierci Fidela Castro, część komentatorów wspomina człowieka, który poświęcił wszystko dla rewolucyjnej idei równości, a inni zaczynają liczenie ofiar komunistycznego reżimu. 

Oczekiwanie na śmierć Fidela Castro w minionym dziesięcioleciu stało się sposobem na życie na Kubie. Doświadczenia przeszłości pokazują, że reżim totalitarny potrafi utrzymać się nawet po śmierci lidera. Nie powstrzymało to jednak milionów mieszkańców Kuby przed snuciem marzeń o wspaniałej, wolnej Kubie.

Pierwsze próby szacowania liczby ofiar reżimu

Liczenie ofiar Fidela Castro, Pomijane Wiadomości, pomijane.pl

Pojednanie narodu i doprowadzenie do równowagi społecznej nie będzie łatwe, nawet jeśli bezwzględny, chytry, młodszy brat Fidela, Raul zostanie odsunięty od władzy. Jednym z kluczowych, acz bolesnych etapów będzie rozliczenie się ze zbrodni reżimu. Za rewolucją kubańskiej stoi makabryczna historia.

Projekt Cuba Archive z siedzibą w Chatham, New Jersey, rozpoczął już dokumentowanie przypadków śmierci za sprawą rewolucyjnego fanatyzmu. W polu zainteresowania projektu jest okres od maja 1952 roku — gdy rząd generała Fulgencio Batisty został rozpędzony przez siły rewolucyjne. Jak dotąd zweryfikowano nazwiska oraz okoliczności śmierci 9,240 ofiar reżimu Castro. Naukowcy skrupulatnie trzymają się zasady oficjalnego potwierdzenia przypadku morderstwa z dwóch niezależnych źródeł.

Prezes Archiwum Maria Werlau mówi, że łączna liczba ofiar może być dziesięciokrotnie wyższa. Pracujący w archiwum Armando Lago, ekonomista wyszkolony w Harvardzie, spędził lata studiując historię i koszty, jakie poniosło społeczeństwo kubańskie. Szacuje on, że pod rządami dyktatury lub podczas prób ucieczki mogło zginąć prawie 78.000 niewinnych osób. Kolejne 5.300 osób straciło życie walcząc z komunizmem w górach Escambray (głównie rolnicy i ich dzieci) oraz w Zatoce Świń. Szacuje się, że 14.000 Kubańczyków zginęło podczas rewolucyjnych przygód Fidela za granicą, przede wszystkim, gdy w 1980 roku wysłał 50.000 żołnierzy do Angoli, aby pomóc sowietom zwalczyć rebelię.

Projekt tworzenia archiwum można przyrównać do Czarnej księgi komunizmu z 1999 roku, gdzie udokumentowano zbrodnie zwolenników Stalina. Metody Castro były podobne do tych stosowanych w Polsce i NRD, gdzie represje były mniej śmiertelne niż stalinowskie czystki. To, co zaserwowano obywatelom, było jednak wystarczająco skuteczne w tłumieniu opozycji.

Ofiary kubańskiej rewolucji

Liczenie ofiar Fidela Castro, Pomijane Wiadomości, pomijane.pl

Egzekucje, jakie miały miejsce w pierwszych dniach rewolucji, wprowadziły kulturę strachu, dzięki czemu szybko wyeliminowano jednostki opierające się zmianom. W następnych dziesięcioleciach nieludzkie warunki w więzieniach, często prowadzące do śmierci, tortury i ogromna bieda były wystarczające, aby utrzymać Kubańczyków w paraliżującym strachu.

Organizacja twierdzi, że 5.600 Kubańczyków stanęło przed plutonem egzekucyjnym, a kolejne 1.200 osób zostało zamordowanych w więzieniach, bez jakichkolwiek wyroków sądowych. Che Guevara, bliski współpracownik Fidela Castro, wystąpił w roli kata, gdy w 1959 roku, z jego rozkazu 151 Kubańczyków zostało ustawionych pod ścianą i rozstrzelanych. Nie oszczędzano nawet dzieci. Spośród 94 nieletnich, których śmierć została udokumentowana, 22 zginęło przez rozstrzelanie, a kolejne 32 w pozasądowych zabójstwach.

Liczenie ofiar Fidela Castro, Pomijane Wiadomości, pomijane.pl

Piętnastoletni Owen Delgado Temprana został w 1981 roku pobity na śmierć, kiedy agenci bezpieczeństwa wtargnęli do ambasady Ekwadoru, gdzie schroniła się jego rodzina. W 1995 roku 17-letni Junior Flores zmarł po zamknięciu w karcerze w prowincji Hawana. Został znaleziony w kałuży wymiocin i krwi. Wiele zgonów w więzieniach jest oficjalnie oznaczonych jako „zawały serca”, ale świadkowie opowiadają zupełnie inne historie. Dotychczas udokumentowano 2.199 zgonów w więzieniach, głównie dotyczyło to więźniów politycznych.

Rewolucja przyniosła równość płci, co z całą pewnością odnosi się do ofiar. W reżimie Castro kobiety nie miały taryfy ulgowej. W 1961 roku 25-letnia Lydia Peacuterez była w ósmym miesiącu ciąży, gdy strażnik kopnął ją w brzuch. Straciła dziecko i bez pomocy medycznej, wykrwawiła się na śmierć. W 1981 roku w więzieniu 70-letnia kobieta, Edmunda Serrat Barrios, została pobita na śmierć. Udokumentowano 219 żeńskich zgonów.

Najwięcej ofiar jest wśród tych, którzy próbowali uciec

Liczenie ofiar Fidela Castro, Pomijane Wiadomości, pomijane.pl

Największa liczba ofiar jest wśród tych, którzy próbowali uciekać z wyspy. Wielu z nich zostało zabitych przez siły bezpieczeństwa. Trójka dzieci utopiła się w 1971 roku, kiedy kubańska fregata marynarki staranowała łódź, którą płynęli. Ich matka, pani Alberto Lazo Pastrana, została zjedzona przez rekiny. Dwanaścioro dzieci — w wieku od sześciu miesięcy do 11 lat — utonęło wraz z 33 innymi osobami, kiedy kubańska straż przybrzeżna zatopiła ich łódź. W 1980 roku czworo dzieci — w wieku od trzech do 17 lat — oraz 52 dorosłych utonęło w słynnej masakrze na rzece Canimar. Kubańskie lotnictwo zaatakowało porwany statek wycieczkowy, którym zamierzano dopłynąć na Florydę.

Miejmy nadzieję, że rzetelne badanie historii Kuby pozwoli odtworzyć rzeczywistą liczbę ofiar i upamiętnić ich tragiczny los. Dzisiaj wielką zagadką jest także, jak niektórzy lewicowi publicyści oraz, tak zwani, „obrońcy praw człowieka” wciąż pochwalają reżim Castro.


Jeżeli chcesz być na bieżąco, polub fanpage Pomijane Wiadomości na Facebooku.

UDOSTĘPNIJ

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here