Psychika stoi za skłonnością do recyklingu? Pomijane Wiadomości, pomijane.pl

Czy to nasza psychika stoi za skłonnością do recyklingu? Marketingowcy od dawna badają, co motywuje nas do zakupu przedmiotów. Tworzą wskazówki dotyczące tego, jak zorganizować półki sklepowe, jakie są najlepsze kolory, czcionki i logotypy, które będą wykorzystane na opakowaniu, itd. Do niedawna mało uwagi przykładano do drugiego etapu życia produktu: dlaczego i kiedy konsument poddaje go recyklingowi. Jak to jest, że niektórzy z nas dbają o środowisko segregując odpady, a inni nie. I dlaczego czasami zapominamy, albo udajemy, że to nie ma większego znaczenia, chociaż doskonale wiemy, jak powinniśmy się zachować?

Czy da się wytłumaczyć nasze słabości w dziedzinie segregacji śmieci? Remi Trudel z Uniwersytetu w Bostonie, podjął się próby znalezienia odpowiedzi na te pytania poprzez przeprowadzenie serii eksperymentów. Stwierdził na przykład, że jesteśmy dwukrotnie bardziej skłonni do recyklingu, gdy opakowanie jest względnie nienaruszone. Gdy to, co pozostało po produkcie jest w złym stanie— rozerwane lub zgniecione opakowanie, to prawdopodobieństwo recyklingu jest mniejsze. Jesteśmy bardziej skłonni do recyklingu, kiedy możemy zidentyfikować markę produktu, czy to będzie dotyczyło Coca-Coli, czy starego odkurzacza. Jesteśmy też bardziej skłonni marnować zasoby (wyrzucać pożywienie, kupować za dużo, itp.), paradoksalnie, jeśli wiemy, że to czego nie zużyliśmy zostanie poddane recyklingowi. Odzyskiwanie odpadów, w tym sensie, promuje konsumpcję, gdyż uwalnia nas od winy za korzystanie z większej ilości zasobów, niż jest to nam potrzebne do zaspokojenia potrzeb.

Niechęć do recyklingu zniszczonych opakowań

Psychika stoi za skłonnością do recyklingu? Pomijane Wiadomości, pomijane.pl

Trudel zaobserwował pierwsze zjawisko, które nazywa „uprzedzeniem do zniekształcenia„, poprzez obserwację koszy na śmieci swoich kolegów. Pojemniki do recyklingu pełne były czyściutkich plastikowych butelek i puszek. Wyglądały na niemal nietknięte. Kosze na śmieci zaś gromadziły opakowania zniekształcone, obdarte z etykiet i pogniecione. Później obserwację tę sprawdzano w badaniach naukowych i wzór zachowania wygląda następująco: przedmioty nienaruszone i niezniszczone ludzie cenią bardziej. Trudel sugeruje, że moglibyśmy pomyśleć o projektowaniu opakowań, które pozostają względnie w jednym kawałku, kiedy zostaną otwarte. Grube powłoki z tworzyw sztucznych, które trzeba zniszczyć przy otwarciu, automatycznie zmniejszają szansę na recykling opakowania.

Segregujemy odpady po produktach, z którymi się utożsamiamy

Psychika stoi za skłonnością do recyklingu? Pomijane Wiadomości, pomijane.pl

Kolejna obserwacja dotyczyła naszych uprzedzeń. Otóż jesteśmy bardziej skłonni do recyklingu, gdy utożsamiamy się z produktem. „Okazało się, że ludzie są bardziej skłonni do recyklingu odpadów po produktach, z którymi się utożsamiają. Wyrzucenie do kosza resztek po tych konkretnych produktach może obniżyć samoocenę. Zgodnie z oczekiwaniami, ludzie czują się z tym źle, zupełnie jakby wyrzucili do kosza kawałek siebie. Zrozumiałe jest więc, że unikają takiej sytuacji„. Jeżeli na przykład od Pepsi wolimy Coca-Colę, to ta pierwsza trafi do zbiorczego kosza na śmieci, a ta druga do pudła z segregowanymi odpadami. Markowe towary także z większym prawdopodobieństwem trafią do ponownego przetworzenia.

Recykling napędza konsumpcję

Psychika stoi za skłonnością do recyklingu? Pomijane Wiadomości, pomijane.pl

Trzecia obserwacja jest bardziej niepokojąca i dowodzi, że recykling może w istocie zwiększać ilość odpadów. Nasze odkrycia sugerują, że pozytywne emocje związane z recyklingiem mogą pokonać negatywne emocje, takie jak poczucie winy, związane z nadmierną konsumpcją. W rezultacie konsumenci czują się komfortowo przy marnowaniu zasobów, gdy tylko możliwy jest recykling. Oszczędzanie zasobów w jednej dziedzinie może prowadzić do marnowania ich w innej. Dajemy sobie pozwolenie na niewłaściwe zachowania, ponieważ kompensujemy je pożądanym zachowaniem na innej płaszczyźnie.

Zanim będziemy w stanie przedstawić skuteczne rozwiązania, które zwiększą poziom recyklingu, konieczne są dalsze badania. Jednak uzyskane wyniki już teraz wskazują, że nasze zachowanie podyktowane jest nie tylko wewnętrznym kompasem moralnym i przekonaniami, ale także środowiskiem zewnętrznym. Nawet wprowadzenie na kosze na śmieci emotikonów symbolizujących smutek albo etykietowanie ich jako „wysypisko„, a nie tylko „śmieci„, może przypominać ludziom o prawidłowym, ostatecznym miejscu, w jakim powinien wylądować zużyty produkt. Być może wówczas dwukrotnie zastanowimy się, zanim wyrzucimy coś do kosza.


Jeżeli chcesz być na bieżąco, polub fanpage Pomijane Wiadomości na Facebooku.

UDOSTĘPNIJ

1 KOMENTARZ

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here