Wielki Smog w Londynie 1952 roku

Wielki Smog z 1952 roku było to bardzo ciężkie zanieczyszczenie powietrza, które dotknęło brytyjską stolicę w czasie mrozów w grudniu 1952 roku. Słowo „smog” wywodzi się z języka angielskiego – powstało ze zbitki słów „smoke”(dym) i „fog” (mgła). Bezwietrzne warunki oraz duża ilość zanieczyszczeń sprawiły, że nad Londynem utworzyła się gruba warstwa smogu. Trwało to od piątku, 5 grudnia, do wtorku, 9 grudnia, 1952 roku.

Tysiące ludzi zmarło w wyniku Wielkiego Smogu

Dla mieszkańców niezwykle doskwierające były ograniczenia w widoczności. Wielki Smog w Londynie 1952 rokuSmog wdzierał się wszędzie, a jego skutki okazały się o wiele bardziej dotkliwe niż w poprzednich latach. Rządowe raporty medyczne dowiodły, że do 8 grudnia 4000 osób zmarło w związku z nasileniem się smogu, a 100 tysięcy cierpiało na problemy z układem oddechowym. Najnowsze badania sugerują, że ogólna liczba zgonów była znacznie większa i mogła sięgnąć 12 tysięcy osób. Władze poinformowały rodziców, aby ich dzieci zrezygnowały ze szkoły i pozostały w domu w obawie przed zbłądzeniem. Włamania i kradzieże kieszonkowe nasiliły się, gdyż biała zasłona dodała śmiałości przestępcom, którzy łatwo znikali w ciemności. Zagubione ptaki rozbijały się o ściany budynków. Mecze piłkarskie zostały odwołane. Smog przenikał także do wnętrz. Kina i teatry były zamknięte, gdyż mgiełka uniemożliwiała posiadaczom biletów cieszyć się widowiskiem.

Źródła zanieczyszczeń w 1952 roku

Wielki Smog w Londynie 1952 roku
Para młodych ludzi w maskach domowej produkcji w drodze do pracy.

Zimny front poprzedzający okres Wielkiego Smogu sprawił, że londyńczycy, aby chronić się przed zimnem, spalali więcej węgla niż zwykle. W okresie powojennym jakość węgla była stosunkowo niska. Słaba kondycja ekonomiczna Wielkiej Brytanii zmusiła ją do eksportowania węgla najlepszej jakości. W mieście funkcjonowały liczne elektrownie opalane węglem. Do tego dokładały się zanieczyszczenia ze spalin samochodowych i dym z parowozów oraz autobusów napędzanych silnikiem wysokoprężnym, które zastąpiły elektryczny system komunikacji tramwajowej.

Podróżowanie po mieście podczas Wielkiego Smogu było w zasadzie niemożliwe. Mgła była tak gęsta, że widoczność zmniejszyła się do zaledwie kilku metrów. Karetki i transport publiczny zostały wstrzymane. Funkcjonowało jedynie metro. Każdy, kto potrzebował pomocy medycznej, musiał dostać się do szpitala na własną rękę.

Wielki Smog w Londynie 1952 roku
Jedno z niedokończonych spotkań piłki nożnej. Brakarz wypatruje piłki w gęstej chmurze smogu.

W dniu 4 grudnia 1952 roku w Londynie panowała całkowicie bezwietrzna pogoda. Inwersja temperatury doprowadziła do stagnacji powietrza. Smog nie miał możliwości wydobycia się poza obszar miasta. W ten sposób powstała bezprecedensowa akumulacja zanieczyszczeń.

Londyn cierpiał na złą jakość powietrza od wieków, ale Wielki Smog do dzisiaj jest uznawany za najgorszy tego typu okres w historii Wielkiej Brytanii. Doświadczenie Wielkiego Smogu sprawiło, że rozpoczęto badania środowiska, wprowadzono odpowiednie regulacje rządowe, a przede wszystkim wytworzyła się świadomość społeczna na temat relacji pomiędzy jakością powietrza i zdrowiem.

Wielki Smog w Londynie 1952 roku
Policjant kierujący ruchem na ulicach Londynu.

Podobne wydarzenia miały miejsce w innych częściach świata. W 1963 Nowy York został dotknięty ogromną chmurą smogu. Miasta chińskie niemal co roku doświadczają wielkich problemów związanych z zanieczyszczeniami, rok 2013 był szczególnie trudny. A na początku 2017 roku, przez kilka tygodni, także Warszawa i inne polskie miasta borykały się z niespotykanym dotąd zanieczyszczeniem powietrza.


Jeżeli chcesz być na bieżąco, polub fanpage Pomijane Wiadomości na Facebooku.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here